વિશ્વાસઘાત, ડિજિટલ છળકપટ અને બ્લૂ ડ્રમમાં દફન સત્ય: NRI સૌરભ રાજપૂત હત્યાકાંડમાં પત્ની અને પ્રેમીને ફાંસીની સજા

મેરઠ / ઓટાવા:

ભારતના ઉત્તર પ્રદેશ સ્થિત મેરઠ શહરમાંથી સામે આવેલા અને સમગ્ર વિશ્વમાં વસતા ભારતીય સમુદાયને હચમચાવી મુકનારા ચર્ચિત સૌરભ રાજપૂત હત્યાકાંડમાં મેરઠની ડિસ્ટ્રિક્ટ એન્ડ સેશન્સ કોર્ટે ચુકાદો આપતા પતિની ક્રૂરતાપૂર્વક હત્યા કરનારી પત્ની મુસ્કાન રસ્તોગી અને તેના પ્રેમી સાહિલ શુક્લાને ફાંસીની સજા (મૃત્યુદંડ) સંભળાવી છે. વિદેશમાં કમાણી કરીને પોતાના પરિવાર માટે સમૃદ્ધ ભવિષ્યના સપના જોતા એક એનઆરઆઈ (NRI) પતિના જીવનનો અંત તેની જ પત્નીએ અત્યંત ભયાનક રીતે આણ્યો હતો. આ કેસ માત્ર ભારત પૂરતો મર્યાદિત ન રહેતા કેનેડા અને બ્રિટન જેવા દેશોમાં વસતા ઇન્ડો-કેનેડિયન ડાયસ્પોરામાં પણ ઘેરા પ્રત્યાઘાતો પાડી રહ્યો છે, કારણ કે આ ઘટના એક આદર્શ લાગતા કૌટુંબિક જીવન પાછળ છુપાયેલા વિશ્વાસઘાત, ક્રૂરતા અને ડિજિટલ મિથ્યાચારનું વરવું સ્વરૂપ છતું કરે છે.

લંડનમાં સ્થાયી થઈને સખત પરિશ્રમ કરી રહેલો સૌરભ રાજપૂત ફેબ્રુઆરી ૨૦૨૫માં પોતાની પત્ની અને નાની પુત્રીના જન્મદિવસની ઉજવણી કરવા માટે પોતાના વતન મેરઠ આવ્યો હતો. એક તરફ પરિવારમાં પુનર્મિલનની ખુશીઓ હતી, તો બીજી તરફ પત્ની મુસ્કાન રસ્તોગી પોતાના શાળાના જૂના મિત્ર અને પ્રેમી સાહિલ શુક્લા સાથે મળીને સૌરભની હત્યાની ગુપ્ત યોજના બનાવી રહી હતી. સૌરભને મુસ્કાન અને સાહિલના ગેરકાયદેસર સંબંધોની જાણ ૨૦૨૧માં જ થઈ ગઈ હતી અને તે ડિવોર્સ લેવા માગતો હતો, પરંતુ પરિવારજનોએ તેમની માસુમ પુત્રીના ભવિષ્યનો વિચાર કરીને બંને વચ્ચે સમાધાન કરાવ્યું હતું. કમનસીબે, આ સમાધાન જ સૌરભ માટે કાળ સાબિત થયું.

તપાસ મુજબ, ૩ માર્ચ ૨૦૨૫ના રોજ મુસ્કાને તેના પતિ સૌરભના ભોજનમાં ભારે માત્રામાં ઊંઘની દવાઓ (સેડેટિવ્સ) ભેળવી દીધી હતી. સૌરભ બેભાન થતાં જ પ્રેમી સાહિલ શુક્લા ઘરમાં પ્રવેશ્યો હતો અને બંનેએ મળીને સૌરભ પર તીક્ષ્ણ હથિયારો વડે સતત હુમલા કરી તેની નૃશંસ હત્યા કરી નાખી હતી. હત્યા કર્યા બાદ બંનેએ પુરાવાનો નાશ કરવા માટે એક ભયાનક અને ચોંકાવનારો રસ્તો અપનાવ્યો હતો. તેમણે સૌરભના મૃતદેહને ઘરમાં પડેલા એક મોટા બ્લૂ રંગના પ્લાસ્ટિકના ડ્રમમાં પૂર્યો અને ત્યારબાદ તેમાં સિમેન્ટ, રેતી અને પાણીનું મિશ્રણ ભરીને ડ્રમ સંપૂર્ણપણે સીલ કરી દીધું, જેથી દુર્ગંધ બહાર ન આવે. ઘરના એક ખૂણામાં જ આ કાળજું કંપાવી દેનારું રહસ્ય દફન કરીને બંને આરોપીઓ જાણે કશું બન્યું જ ન હોય તેમ હિમાચલ પ્રદેશના પ્રવાસે નીકળી ગયા હતા.

પોલીસ અને સંબંધીઓને ગેરમાર્ગે દોરવા માટે પત્ની અને તેના પ્રેમીએ ‘ઇલેક્ટ્રોનિક ડિસેપ્શન’ એટલે કે ડિજિટલ છળકપટનો આશરો લીધો હતો. તેઓ સૌરભના જ મોબાઇલ ફોનનો ઉપયોગ કરીને તેના પરિવારજનો અને મિત્રોને વોટ્સએપ તથા ટેક્સ્ટ મેસેજ મોકલતા રહ્યા હતા કે સૌરભ બિઝનેસ ટ્રિપ પર બહાર ગયો છે અને સુરક્ષિત છે. મનોવૈજ્ઞાનિક રીતે આ ગુનાને એ રીતે ડિઝાઇન કરવામાં આવ્યો હતો કે સૌરભ જીવિત હોવાનો ભ્રમ ઊભો રહે અને સંબંધીઓ ગુમશુદગીની ફરિયાદ ન નોંધાવે. પરંતુ આ ફેક મેસેજ અને બનાવટી વાર્તા લાંબો સમય ટકી શકી નહીં.

૧૭ માર્ચના રોજ જ્યારે મુસ્કાન હિમાચલથી પાછી ફરી અને પોતાના પિયર ગઈ, ત્યારે તેની નાની દીકરીએ પિતા વિશે પૂછપરછ કરવાનું શરૂ કર્યું. મુસ્કાને સૌરભના પરિવાર પર દોષારોપણ કરવાનો પ્રયાસ કર્યો, પરંતુ તેના પોતાના માતા-પિતાને મુસ્કાનની વર્તણૂક અને વાતો પર શંકા ગઈ. શંકા ઘેરી બનતાં જ મુસ્કાનના માતા-પિતા તેને જાતે જ સ્થાનિક પોલીસ સ્ટેશને લઈ ગયા. સતત પૂછપરછ અને કડક તપાસ સામે મુસ્કાન ભાંગી પડી અને તેણે પોતાના પતિની હત્યા કરી હોવાની અને મૃતદેહને વાદળી ડ્રમમાં સિમેન્ટથી સીલ કરી દીધો હોવાની કબૂલાત કરી લીધી.

અદાલતી કાર્યવાહી દરમિયાન આ કેસને ‘રેરેસ્ટ ઓફ રેર’ (વિરલમાંથી અતિ વિરલ) શ્રેણીમાં ગણવામાં આવ્યો હતો. પ્રાસિક્યુશને કોર્ટ સમક્ષ ૧૨૬ જેટલી સુનાવણીઓ દરમિયાન ૨૨ મુખ્ય સાક્ષીઓ, ક્રાઇમ સીન પરથી મળેલા ભૌતિક પુરાવાઓ, ફોરેન્સિક અને પોસ્ટમોર્ટમ રિપોર્ટ્સ તથા ડિજિટલ એવિડન્સ રજૂ કર્યા હતા. જિપ્સમ અને સિમેન્ટ ખરીદનારા દુકાનદારોની જુબાની, સીડીઆર (કોલ ડિટેલ રેકોર્ડ્સ) અને મોબાઇલ ટાવર લોકેશને મુસ્કાન અને સાહિલના ગુનાહિત કાવતરાની પોલ ખોલી નાખી હતી. ડિસ્ટ્રિક્ટ એન્ડ સેશન્સ જજ અરવિંદ કુમાર મિશ્રાએ બંને પક્ષોની દલીલો સાંભળ્યા બાદ આ કાવતરાને અત્યંત ઘાતકી અને માનવતાને શરમજનક ગણાવતા બંને દોષિતોને ફાંસીની સજાનો હુકમ સંભળાવ્યો હતો. ભારતીય કાયદાકીય પ્રક્રિયા મુજબ આ મૃત્યુદંડની સજાને હાઇકોર્ટ દ્વારા કન્ફર્મ કરવી જરૂરી છે અને દોષિતો પાસે ઉપલી અદાલતમાં અપીલ કરવાનો અધિકાર પણ રહેલો છે.

આ દુઃખદ ઘટનાનો સૌથી કરૂણ પાસું એ છે કે કસ્ટડી દરમિયાન મુસ્કાને વધુ એક બાળકને જન્મ આપ્યો છે, જે આ સમગ્ર ગુનાહિત વિષચક્ર વચ્ચે એક અસહાય માસુમનું ભવિષ્ય ધુંધળું બનાવે છે. સૌરભના પરિવાર માટે આ અદાલતી ચુકાદો એક ન્યાયિક માઇલસ્ટોન જરૂર છે, પરંતુ આ ન્યાય તેમના ઘરના વહાલસોયા પુત્ર અને પિતાની ખોટ પૂરી કરી શકે તેમ નથી. કેનેડામાં રહેતા ભારતીય સમુદાય માટે પણ આ કિસ્સો કૌટુંબિક મૂલ્યો, માનસિક તણાવ અને સામાજિક ક્રૂરતા પ્રત્યે ગંભીર ચિંતન જગાડનારો બની રહ્યો છે.